"Dyslektyk a leń".

Przyszedł kolejny miesiąc życia szkolnego, więc trzeba było naskrobać coś do gazety. Miałam dogodny temat. Kilka wieczorów, czy też kawałki popołudnia i jest - jeden z moich październikowych arykułów.


"Dyslektyk a leń".

Czy wszystkie dzieci i młodzież mająca trudności w pisaniu i czytaniu to dyslektycy? Ostatnio pojawia się coraz więcej podań rodziców ubiegających się o zaświadczenia stwierdzające dysleksję u swoich pociech.

Czym jest dysleksja i dysortografia?
Są to trudności w opanowaniu czytania i pisania. Występują u dzieci o prawidłowym rozwoju umysłowym oraz nieuszkodzonych narządach zmysłu i mowy. Dysleksję wywołują fragmentaryczne zaburzenia rozwoju funkcji motorycznych.

Przyczyny, przez które dziecko może mieć trudności w pisaniu i czytaniu:
1. W I klasie SP jest już wprowadzony język angielski [!], w którego alfabecie są: „v” i „q”.
Dzieciaki nie opanowały polskich literek, a co dopiero mówić o pisaniu wyrazów w obcym języku. Nie dość, że ich znaczenia nie znają, to jeszcze nie wiedzą jak zapisać. Ponadto kiedyś jedną literkę „a” pisało się linijka po linijce przez całą stronę zeszytową A5, a teraz...? Wygląda to trochę inaczej – kilka linijek, dwie, trzy... Właśnie przez zaniedbanie środowiskowe dzieci nie umieją się wysławiać, mają niski zasób słownictwa, trudności z wymową, a czasem nawet nie potrafią wykonać prostej pracy plastycznej.

2. Brak zainteresowania w środowisku domowym. Rodzice nie są właściwymi wzorcami dla swoich pociech i nie interesują się nimi, ani ich rozwojem.

3. Wady wzroku i słuchu.

4. Brak:
a) dojrzałości emocjonalnej do pracy umysłowej i szkoły;
b) motywacji do nauki;
c) umiejętności współdziałania z rówieśnikami.

5. Nie potrafią rozstać się z rodzicami.

Dlaczego liczba procentowa dzieci dyslektycznych w Polsce wciąż wzrasta?
Wiele jest czynników i aspektów, które można rozważyć. Nie zawsze jest to prawdziwa dysleksja, czasem ludzie próbują sobie przez nią ułatwić życie.

Upozorowana dysleksja!
Czasami jest tak, że rodzice składając podania o oświadczenia o dysleksji chcą nadgorliwie pomóc swoim dzieciom. Niestety, krzywdząc je. Jeśli jedyną przyczyną złych wyników w nauce jest lenistwo, to nie wolno zrzucać winy na dysleksję, której w rzeczywistości nie ma! Często dzieci i młodzież zamiast nauki wybierają zabawy. I gdzie tu widać dysleksję? One zapierają się przed pracą umysłową. I wybierają drogę, poprzez pójście na łatwiznę.

Dyslektycy bez papierów!
Dzieci, które rzeczywiście mają dysleksję i ubiegają się o oświadczenia, potrafią ich w ogóle nie otrzymać. Dlaczego tak się dzieje? To nurtujące pytanie, na które trudno znaleźć racjonalną odpowiedź. W naszym środowisku spotykamy takie jednostki, w których pisaniu widać ogrom błędów, a w czytaniu nawet składanie sylab. W skutek tego, bywają gorzej oceniani niż uczniowie leniwi, czy dyslektyczni.

Jakie trudności mają dyslektycy będący w kasach starszych?
Mają problemy z matematyką, geografią, językami obcymi, plastyką, a nawet wychowaniem fizycznym. Często mylą pojęcia wysokości, szerokości i długości, nie potrafią szybko czytać i szybko zrozumieć czytany tekst, np.: z biologii, historii. Przy wystawianiu ocen, nauczyciele muszą stosować większą tolerancję w zakresie nie tylko języka polskiego, ale wszystkich przedmiotów.

Dzieci dyslektyczne i młodzież przeważnie znają zasady ortograficzne, przynajmniej musiały znać, by zdać je w poradni, ale nie potrafią ich zastosować. A typowe lenie nie znają i nie stosują. Dlatego, że nie chce im się nauczyć. Mają ciekawsze zajęcia, chociażby gra w piłkę, czy serwowanie po internecie.